Merhaba,
Ben düşündüm biraz. Yapıyorum böyle şeyler arada. Bir şeyler farkediyorum bazen ve enteresan şeyler yaşıyorum ki nereden baksanız yapmak lazım böyle şeyler.
Omuzlarım ağrıyor bazen. Çünkü dert ediyorum. Üstüme vazife olmayan şeylerin peşinde geceleri uyuyamıyorum. Sonra birden vazgeçiyorum ve geçiyor. Otomatik Portakal dan fırlamış kostümüyle Ellie diye bir kız vardı mesela, o da enteresandı. Ondan da vazgeçtim.
Etrafım derli toplu olsa hep. Bilinmeyen loş ışıkta kalsın. Işık kiri gösterir, bu yüzden loş ışık her zaman katlanılabilirdir ve çok enteresandır. Bir de migreniniz varsa bir miktar zaruridir; ama o bambaşka bir konu.
Gururunuzdan ve kontrolünüzden vazgeçmeye çalışarak bir ömür geçirebilirsiniz. Ben 22 sene yaptım; pek bir faydasını görmedim. Ve tabi ki hala yapıyorum. Enteresan bir şey yaşayıp değişemezsin. Vazgeçersen değişirsin. Vazgeçmeye cesaret edemediğin şeyler var ya, bu öyle değil. Böyle kadınlar var ama... Onlar da çok enteresan. Bazen tek bir bedende toplanıyorlar o zaman daha da enteresan. Bazen ayrılıyorlar ve tanınmıyorlar ve alışıyorsun ve bazen her şey çok daha basit ve net oluyor. Net olmak. "Çok netim". Hayır değilim.
Yer değiştiriyor bazen ağrılar. Sırtımın muhtelif yerlerini seviyorlar sanırım. Aşağı yukarı nerede oldukları belli. Ben sevmiyorum o muhtelif yerlerimi ama. Böyle bir nankörlük yok. Taşıyorum ulan sizi.
Bugün böyle. Ne bileyim işte değiş değiş yalama oluyorum bazen ama ağrıyan yerlerim hiç değişmiyor. Ve bu hiç ama hiç enteresan değil.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder