Unutmadan

Yazmak istemediğim zamanlarda beni yazmam için darlayan begbang için:

Çok garip bir şey bu. İnternet diye bir şey var, herkes var ve hiç kimse burada değil aslında çünkü dezenformasyon falan filan...

Görünmezlik, farkedilmezlik çok kolay. Gerçekten. Yıllarca var olabilirsiniz ve ruhları duymaz bir çoklarının, ki onlar havayı soludukları gibi solumazlar duvarlar arkasından yaşadıklarını (bir de troller vardır).

Peki nasıl oluyor? Aranmak istenmediğin ama bulunduğunda hoşuna gittiği bir zamanda, birileri seni nasıl duyuyor? Anahtar kelimeler ve arama motorları bu kadar kadim ve yüce varlıklar mı? Yoklar ki ama... Ama var ediyorlar ki var olan bir çok şey var, elinizle tutamayacağınız cinsten şeyler bunlar.

İnsan takdir arıyor. Kabul dileniyor ve bütün bunları yapacak cesareti asla bulamıyor ve internet herkesin hayatını kurtarıyor. Abra Kadabra!! Olmak zorunda olduğun kişi değilsin artık, ama yine de sırf kıllığına kendin olursun ya bazen. Öyle...

O yüzden bilmediğin, duymadığın birileri oluyor etrafında, ki bunlar bir anda isimlerini ezberletiyorlar ve bir de sevdiriyorlar kendilerini. Hadi bakalım. Çok kolay oluyor çünkü o noktaya kadar getiren şeyler son derece tesadüfi ya da delice olasılıksız... Geriye kalan şeyler ne kadar zor olabilir ki...

İyi ki var böyle bir şey çünkü benim buna ihtiyacım var.

Aslında belli ki senin de buna ihtiyacın var. E ne güzel işte....