Gidiyorum. Hadi uğurlayın beni. Bir süre gelmeyeceğim. Belki hiç. Gelmemeyi istiyorum aslında. "Nalet olsun, alın Ankara sizin olsun!" gibi değil. Orayı severim diye düşünüyorum, o kadar.
Sevdiğim şeyleri bırakmakla ilgili sıkıntılarım var. Burayı bırakırken pek zorlanıyor gibi gözükmüyorum. Enteresan. Birazcık da üzücü.
Burada yaşadığım her şey ve tanıdığım her insan için minnetarım, yanlış anlaşılmasın. Yalnızca vazgeçilmezlik farklı bir şey ya hani.
Çok sevdiğim üç insanla birlikte gidiyorum. Aynı ev. Aynı hayat. Zor olacak, sabırsızlanıyorum.
Sigarayı bıraktım. Çünkü 7 Pound. Bir paket sigaraya 20 lira vermek gibi bir lüksüm yok. Bir de bir sıkıntı çıkarmadan tatlı tatlı bırakayım işte. 6 senedir içiyordum sigara, son 3 sene her gün bir paketten fazla, bazen iki.
Yaklaşık 10 saat sonra yola çıkıyorum. Odam falan garip gözüküyor gözüme. Sanki bir süre önce zaten gitmişim gibi. Gerçekten lan. Kafa gitti benim bir kaç hafta önce. Gitti derken Londra'ya. Yoksa normalde de pek yerinde değildi zaten. Neyse.
Böyle.
Tay tay.
güle güle baby.
YanıtlaSil