Uslu Onur

Fikirlerimi kendime saklıyorum artık.

Çok bağırdım. Üstelik herkese. Tanımadığım insanlara, aileme, arkadaşlarıma, sevigililerime. Herkes zaman zaman yorulur. Bu öyle bir şey değil. Uslu Onur.

Kendi politik, sanatsal, sosyal, hayat görüşlerimin doğruluğu ve bu konuda emin olmamaktan ne kadar hoşnut olduğumden hep bahsettim. Herkes böyle değil. Ben daha iyiyim. Evet bu konuda öyleyim. Üzgünüm. Bertrand Russel der ya hani "...intelligent are full of doubt" falan filan. O yüzden. Zekiyim evet. Akıllı olduğumu hiç iddia etmedim.

23 yaşındayım ve hiç bir şey yaşamadım. Yorgunum.

Duruyorum öyle bir yerlerde ve mutlu oluyorum ya da olmuyorum.

Kararsız değilim. Kesinlikle hayır. Haddinden fazla kararlıyım. Emin değilim. Bunu ulu orta söyleme lüksüm yok artık, çocuk değilim. Emin olmak haklı olmaktan daha fazla prim yapıyor. Haklı olmayı hiç önemsemeyen zeki insanlar da var. Severim, çok yakınımdalar ama sevmem çok yakınımdalar.

Pes ettikçe iyi hissediyorum kendimi.