Şahin kuşa, Kuzgun leşe

Ne gerekiyorsa o yapılıyor. Amaçlar belli, ve ona göre hareket ediliyor. Bedeller kesin, sonuçlar tahmin edilebilir ve ödül hep muamma.

Gerekeni yapmak, kendinden daha büyük bir şey uğruna kendinden vazgeçmek, ya da yalnızca kendin için kendinden vazgeçmek, ya da başka biri için, kendinden daha büyük biri için. Yapmayan var mı?

Var.

Sorun değil. Gerekli de değil. Yalnızca yeni bir şeyler hissetmek her zaman hoş karşılanan bir yanlışlık olmuştur. Bunu da bir hayli sevmişimdir ben. Cenazede gülen adamım.

Tutkuların göz ardı edildiği noktalar da var. Önceliklerin tehlike altında kaldığı zaman yaptığın şey çok acınası ve çok cesurca. Günlerdir aç dolaşan birini yeniden yemek yerken görmek çok acıklı bir durumdur. Bu bile yeteri kadar anlatamıyor demek istediğimi.

Bu noktaya gelirsen, cevapların kısalır ve insanlar seni yargılamaktan çekinir.

Korkarlar. Sen olmaktan korkarlar.

İşte o zaman yapacak pek fazla bir şey kalmıyor sanırım.

Bilgelik timsalisin ve mutsuzsun. Yaşa ve hatırlat. Bir kenarda hep ol.

Olur.