Kafa Gidiyor

Rahatsızlık duyuyorum. Olduğum adamdan,yaptığım şeylerden, öngördüğüm ve engelleyebileceğim hatalarımdan.

Ufak ufak gidiyor kafa, bu kez şakası da yok gibi. İlk başlarda ergenlik depresyonundan yadigar kırıntılar falan sandım. Bunu yaklaşık 3-4 sene yaptım üstelik. Ama değilmiş. Üstelik depresyon bile değilmiş. Gidiyor. Kafa gidiyor.

Müzik bilhassa örtbas etme konusunda çok yardımcı oluyormuş. Bu saatten sonra meslek değiştirecek halim yok, fakat sanırım yakıt değiştirmem gerekiyor artık. Akıl sağlımdan yiyormuşum bunca zamandır. O fevri, huysuz, ihtiyar adam değilim ben. Baya değilim. Yeni anlıyorum. Ama gidiyor. Kafa gidiyor.

Çeki düzen zamanı ama takat toplamak gerek. Farklı şeyler hissetme zamanı. Değişiklik zamanı. Ruh hali değişikliği, mekan değişikliği, çevre değişikliği... Bunlardan bahsetmiyorum ben. Ben olduğumu sandığım şey... Öyle bir şey galiba yok. Son 3-4 senede beni tanıyan herkes yanlış biliyor. Adam olma zamanı. Üstelik bu sefer kadınlara da ihtiyacım yok.